قهوه میکس ۵۰/۵۰

قهوه ۵۰ ۵۰ چیست؟

قهوه ۵۰ ۵۰ میکسی است که نیمی از دانه‌هایش عربیکا و نیم دیگرش روبوستاست؛ هیچ‌کدام از دو گونه غالب نیست و هرکدام نیمی از شخصیت فنجان را می‌سازد. میان میکس‌های فروشگاه ما، این ترکیب بیشترین سهم عربیکا را دارد و برای تعادل طراحی شده، نه برای حداکثر قدرت.

تعادل در عمل: طعم، ترشی و تلخی

در فنجان ۵۰/۵۰ تلخی حضور دارد، اما فرمان دست او نیست. عربیکا عطرهای ملایم، طعم نرم و ترشی روشنی می‌آورد که در میکس‌های روبوستامحور تقریباً گم است، و روبوستا با بدنه‌ی پر و تلخی کاکائویی جلوی آبکی شدن نوشیدنی را می‌گیرد.

برای کسی که تازه از قهوه‌ی فوری یا کافی‌میکس به قهوه‌ی دم‌کردنی رسیده، این نسبت معمولاً راحت‌ترین نقطه‌ی شروع است: آن‌قدر تلخ نیست که فقط با شکر نوشیده شود و آن‌قدر ترش نیست که غریبه به نظر برسد.

کرمای اسپرسوی ۵۰/۵۰

نیمه‌ی روبوستایی برای ساختن کرمای قابل‌قبول و رنگ‌دار کافی است، هرچند این لایه از کرمای میکس‌های روبوستاتر نازک‌تر است و زودتر فرو می‌نشیند. در عوض، عطر شات بیشتر و پایانش نرم‌تر است.

میزان کافئین قهوه ۵۰ ۵۰

کافئین این میکس متوسط رو به بالاست؛ کمتر از همه‌ی میکس‌های روبوستاتر این فروشگاه و بیشتر از قهوه‌های تمام‌عربیکا. وقتی بدانیم روبوستا حدوداً دو برابر عربیکا کافئین دارد، ترکیب نصف‌نصف تقریباً میانگین این دو را به فنجان می‌آورد. برای کسی که روزانه چند فنجان می‌نوشد و انرژی می‌خواهد، اما نه بیش از اندازه، انتخاب سنجیده‌ای است.

فرق قهوه ۵۰ ۵۰ با ۷۰ ۳۰

پاسخ به این بستگی دارد که در «۷۰ ۳۰» کدام گونه سهم بیشتر را دارد، چون فروشندگان مختلف این عدد را به دو شکل می‌نویسند.

• اگر ۷۰ درصد عربیکا باشد: آن قهوه معطرتر، ترش‌تر و کم‌کافئین‌تر است و ۵۰/۵۰ در برابرش پُربدنه‌تر و کمی تلخ‌تر.
• اگر ۷۰ درصد روبوستا باشد، مثل میکس ۳۰/۷۰ فروشگاه ما: آن قوی‌تر و پرکرماتر است و ۵۰/۵۰ نرم‌تر و خوش‌بوتر.

نزدیک‌ترین همسایه‌ی ۵۰/۵۰ در فهرست ما میکس ۴۰/۶۰ است؛ اگر کمی بدنه و کافئین بیشتر و ترشی کمتر می‌خواهید، آن را انتخاب کنید.

برای کدام دستگاه مناسب است؟

میکس ۵۰/۵۰ از معدود میکس‌هایی است که در دم‌آوری‌های فیلتری هم طعم خوبی نشان می‌دهد، چون سهم عربیکا عطرها را بالا می‌آورد.

• دمی و قهوه‌ساز قطره‌ای: طعم روشن‌تر و تمیزتر؛ آسیاب «فرانسه و دمی».
• فرنچ‌پرس: بدنه‌ی پر همراه با عطر؛ همان آسیاب «فرانسه و دمی».
• اسپرسوساز: شاتی متعادل که بدون شکر هم خوش‌نوش است؛ آسیاب «اسپرسوساز».
• موکاپات: قهوه‌ی غلیظ با تلخی ملایم‌تر از میکس‌های روبوستایی؛ آسیاب «موکاپات».
• قهوه ترک: کف کمتری از روبوستای خالص، اما طعمی نرم‌تر؛ آسیاب «قهوه ترک».

اگر فقط یک دستگاه دارید، روی همان تمرکز کنید و آسیابش را بخواهید؛ اما اگر بین دمی صبحگاهی و اسپرسوی عصر جابه‌جا می‌شوید، این میکس از معدود گزینه‌هایی است که در هر دو موقعیت شما را ناامید نمی‌کند و لازم نیست برای هر روش بسته‌ی جداگانه‌ای در کابینت نگه دارید.

اسپرسوی خالص یا نوشیدنی با شیر؟

۵۰/۵۰ در اسپرسوی ساده و آمریکانو بهتر از نوشیدنی‌های پرشیر خودش را نشان می‌دهد. در لاته‌های بزرگ بخشی از ظرافت عربیکا زیر شیر پنهان می‌شود؛ اگر بیشتر نوشیدنی‌هایتان شیری است، ترکیب‌های روبوستاتر مثل ۲۰/۸۰ بهتر جواب می‌دهند. برای کورتادو یا ماکیاتو که شیر کمی دارند، ۵۰/۵۰ کاملاً به‌جاست.

چه کسانی ۵۰/۵۰ را انتخاب می‌کنند؟

• کسانی که اولین دستگاه دمی یا فرنچ‌پرس خود را خریده‌اند و می‌خواهند فرق قهوه‌ی تازه را با قهوه‌ی فوری بچشند.
• خانه‌هایی که قهوه را برای مهمان در قهوه‌ساز قطره‌ای دم می‌کنند و فنجانی می‌خواهند که به مذاق بیشتر افراد خوش بیاید.
• کسانی که از تلخی میکس‌های روبوستامحور خسته شده‌اند اما هنوز بدنه و کرما را از دست نمی‌دهند.
• کسانی که اسپرسو را بی‌شکر می‌نوشند و عطر را به قدرت ترجیح می‌دهند.

اگر هیچ‌کدام از این توصیف‌ها شما نیستید و قهوه را بیشتر برای کافئین و با شیر فراوان می‌خواهید، بهتر است از همان ابتدا سراغ ترکیب‌های روبوستاتر بروید تا مجبور نشوید برای رسیدن به طعم دلخواه، دوز را مدام بالا ببرید.

انتخاب بسته و درجه‌ی آسیاب

اگر قهوه را با دمی یا فرنچ‌پرس درست می‌کنید، دان کامل بخرید؛ عطرهای عربیکا که نقطه‌ی قوت این میکس‌اند، پس از آسیاب زودتر از تلخی و بدنه از بین می‌روند. دانه و پودر قیمت یکسانی دارند. بار اول بسته‌ی ۲۵۰ گرمی را امتحان کنید؛ اگر ۵۰/۵۰ قهوه‌ی همیشگی خانه شد، ۵۰۰ گرم یا ۱ کیلو تعداد سفارش‌ها را کم می‌کند.